Re: The Day After - RPG

**Melody** op zo feb 08, 2009 12:47 pm

Er verschijnt een klein lachje op Melody's gezicht als Mina het uitgiert van het lachen. Die lachjes moesten eigenlijk om hun aanstekelijkheid verboden worden. "Yaaay, ik ben een doood spoook." gaat het dan ook in haar hoofd om. Melody kan het niet laten om even haar hoofd te schudden bij die gedachtes. Kinderen waren erg, dat was wel weer feitelijk bewezen.

"Hmm." brengt Melody alleen maar uit als Robertus om bevestiging vraagt. Laten we maar hopen dat het mormel geen andere Robertus-dingetjes had geërfd.

Melody kijkt Robertus eventjes met een bedenkelijk gezicht aan bij zijn vraag. Ze haalt eventjes met een flauw grijnsje haar schouders op en loopt vervolgens naar de eettafel toe, waar een fantastsich ontbijt is uitgestalt. Melody pakt een kaasje en stopt die vervolgens in haar mond, waarna ze zich weer even omdraait naar Robertus. "Well, ik leef nog." antwoordt ze dan maar met een flauw grijnsje. Dat zou genoeg moeten zeggen. De dagen en jaren waren voorbij gevlogen en tevens ook gekropen na al het gedoe in het Mansion van 5 jaar terug. "Misschien tot ergernissen van sommigen, maar ik sta nog stevig met twee voeten aan de grond." Hm. Ergens klonk dat wel geestig. Zelfs dat zinnetje klonk geestig als je terugdenkt dat ze was eens was gekaapt door een geest. Hoe geestig kon je het maken. Melody kan het niet laten om er eventjes om te grijnzen met haar blik op Robertus gericht. "Maar het is nooit meer hetzelfde geweest."

Vervolgens draait Melody zich weer terug om naar de tafel en kijkt de kamer vervolgens even rond, terwijl haar ogen af en toe blijven hangen bij het overenthousiaste kind dat maar rond bleef rennen. "Dit is tot nu toe het beste ontbijt dat er ooit is klaar gemaakt hier."

"Hm.. we kunnen niet bepaald zeggen dat we geen hele historie hier hebben liggen. Bovendien is er veel te veel onvergetelijks gebeurd." zegt ze dan maar om de stilte niet alleen op te laten vullen door een gierend kind. Melody trekt een stoel aan tafel naar achteren en maakt het zich daar gemakkelijk op. Melody had nog graag wat zaken op willen noemen, maar daar weerhoudt Mina haar van. Liever een vrolijk huppelend kind dan een hysterisch rondrennend kind. Daar waren die kinderoortjes nog niet geschikt voor. Melody kijkt Robertus flauwtjes aan.

**Faith** op zo feb 08, 2009 2:44 pm

Hey! Faith bedoelde dus nu nú, niet straks nu. See, Mel begrijpt het wel. Ze glimlacht flauwtjes en blijft nog even zitten nadat zowat iedereen naar beneden gaat.

"Kom je mee?" zegt ze nog tegen Maddie en loopt dan naar beneden, de keuken. Ze neemt plaats aan tafel en vangt nog wat op van het gesprek. Wow, Robertus en Mel in één kamer en een deftig gesprek, that's new =D Ze glimlacht even bij het zien van Mina en pakt dan een broodje. Snel ontbijten en dan wegwezen =)

**Madison** op di feb 10, 2009 5:13 pm

Madison knikt naar haar zus toe als deze vraagt of ze ook mee gaat naar beneden. Ze heeft maar al te goed begrepen dat Faith nu nú bedoeld, ze kent haar niet voor niets haar hele leven al. Ze loopt terug naar de kamer waar zij en Jack hebben geslapen en geeft hem dan een kus op zijn wang zodat ze weet dat hij toch een beetje wakker wordt. "Ik ben beneden wat eten," fluistert ze in zijn oor, voor ze hem met een kusje op zijn mond weer verlaat. Ze wilt niet dat Jack nog denkt dat ze straks verdwenen is in dit huis. Er is hier immers al zoveel gebeurd.

Ze loopt in de hal naar haar jas toe en haalt er een lolly uit. Standaard zit er altijd snoep in voor Mina, want ze komt haar nichtje soms wel eens op de onverwachtse tijden tegen en dan kan ze haar nichtje toch niet teleurstellen <3. Ze stopt het ding in haar zak zodat Faith het niet gaat zien als ze de keuken in loopt. Eenmaal in de keuken kijkt ze verbaasd naar het eten op de tafel. "Wow Abbot had al jaren geleden dood moeten zijn, zo'n ontbijt hebben we in dit huis nog nooit gehad," zegt ze verbaasd, maar toch met een glimlach op haar gezicht. Ze pikt Mina op van de vloer en draait haar in het rond, voor ze haar een knuffel geeft. "Ben je nu alweer groter?" vraagt ze quasi-verbaasd. Ze zet Mina weer op de grond en gaat op haar hurken tegenover haar zitten. Ze haal de lolly uit haar broekzak en geeft deze aan Mina waarna ze haar vinger voor haar mond houd dat Mina stil moet zijn. "Niet tegen mamma en pappa zeggen hé," zegt ze met een glimlach. Ze staat weer op met een onschuldig gezicht en gaat naast Melody zitten.

"Het is veel te lang geleden dat ik jou heb gezien," zegt Madison met een glimlach op haar gezicht tegen haar oude kamergenoot. Zij en Melody zijn waarschijnlijk de enigste die nooit van kamergenoot verwisseld zijn.

**Finn** op wo feb 11, 2009 8:12 pm

Finn gaat, met slaperige ogen, recht zitten en strekt zich uit terwijl Beau hysterisch het bed opklautert met zijn kleine peuterbeentjes.
Hij kan de kleine hummel nog net grijpen als die dreigt naar beneden te glijden.
'Doe eens een beetje voorzichtig wil je.' Mompelt Finn en drukt dan een zoen op Beau's kruin.
'Honger!' protesteert Beau als zijn haar wordt goed gelegd dat totaal in de war ligt.
Finn smoort zijn lach, krabbelt het bed uit, tilt zijn zoon op, zet die dan op de grond en neemt hem bij de hand.
Algauw loopt hij- traagjes wel, like peuter?:p- met zijn zoon de trap af en kijkt de woonkamer in.
Hij schudt zijn hoofd met een klein grijnsje als hij merkt dat Dermot er nog steeds ligt, inclusief de zwarte schoensmeer op zijn gezicht.
'Maak je nonkel maar wakker, jongen.'
Beau laat zich dit geen twee keer zeggen, rent op Dermot af en gaat hysterisch aan zijn trui trekken terwijl hij de woonkamer vol gilt.

**Dermot** op wo feb 11, 2009 8:45 pm

Dermot wordt wakker omdat er iets aan zijn trui trekt en een hels lawaai maakt. Hij gaat een sterke pijnscheut door zijn hoofd en hij doet zijn ogen tot spleetjes open. Hij ziet Beau daar staan grijnzen naar hem, maar zelfs dit schattige snoetje kan hem niet goed gezind stellen. Hij zet zich recht en negeert Beau wat terwijl hij over zijn voorhoofd wrijft. Het is net alsof zijn hersenen zometeen uit zijn hersenpan gaat springen. Hij heeft ook zo'n vieze smaak in zijn mond. Hij blijft een tijdje zo zitten en kijkt dan maar op. Hij ziet Finn staat en hij schraapt zijn keel.

"Hi." zegt hij hees en hoest. God, dit is een serieuse kater. Ach, zometeen gaat hij naar huis, neemt een asperientje en een warm bad (misschien samen met Liz) en kruipt daarna z'n bed in.

"Waar is Liz?" vervolgt hij met zijn hese stem en probeert zich ondertussen wat dingen te herinneren van gisteren, maar veel komt er niet terug. Hij is zich niet bewust van de schoensmeer op zich gezicht en waarschijnlijk maakt dat voor de rest des te grappig.

**Bertje** op do feb 12, 2009 11:57 am

Bertje

Robertus grijnst lichtjes "Misschien tot ergernis van sommigen..." Hij laat zijn blik even hongerig over de ontbijttafel gaat als Mel zegt dat het het beste ontbijt is tot nu toe. Uhhuh, inderdaad, het zag er helemaal niet verkeerd uit. Hij wil Mina al vastpakken en handen over haar oortjes doen bij Mels woorden, maar ze laat precieze details achterwege. Pfieuw. Hij wil haar niet op zo'n vroege leeftijd al verknippen :') En nee, spookjagerliefde voeren is niet verknippen @@

"Hey," zegt hij flauwtjes tegen Faith en drukt (nog een) ochtendzoen op haar mond als ze ook binnenkomt. Hij gaat naast haar zitten en pakt ook kalm een broodje. Ok, hij weet dat Faith zo snel mogelijk weg wil, maar hij wil wel eerst fatsoenlijk ontbijten Dx En come on, zo'n ontbijt heeft hij zelfs van Emma in geen tijden gehad. Hij grijpt Mina om haar middel, die stiekem, in een poging niet gezien te worden door haar vader langs sluipt, en trekt haar op schoot, om haar ook een broodje te voeren, maar merkt dan haar lolly in haar mond op.
"Hoe kom je daar nou weer aan!" zegt hij verbaasd, en hij kijkt een beetje streng. "Je hebt nog niet eens ontbeten!"

Mina slaat met ondeugend twinkelende oogjes haar hand voor haar mond, in een bijzonder zwakke poging de lolly alsnog te verbergen, springt snel van schoot af, en rent weg, de eetkamer uit.
"Niet rennen met een lolly in je mond! Mina, kom hier!"
Vermoeid staat Robertus op en hobbelt achter zijn dochtertje aan.
Mina houdt halt in de woonkamer, en kijkt met grote oogjes naar het vreemde blonde schepsel dat het hele huis vrolijk bij elkaar gilt. Ze klemt haar armpjes verlegen rond haar vaders been, en kijkt stilletjes sabbelend op de lolly, met grote ogen, naar Beau.

Robertus kijkt eerst fronzend van Finn, naar Beau, naar Dermot die nog stééds op de bank ligt, en doet de allergrootste moeite om niet in lachen uit te barsten, maar het lukt hem zich te beheersen :')

Amy

Amy wordt na een tijdje ook weer wakker, en na zich aangekleed te hebben, loopt ze ook weer naar beneden. In de woonkamerdeur ziet ze Robertus met een koter staan (Huh? Was die er gisteravond ook al?) en ze hoort kotergegil - nee, geen goeie kamer voor Amy om naartoe te gaan. Ze slaat af in de eetkamer waar ze verrast wordt door een goedgevulde ontbijttafel.
"Goeiemorgen," begroet ze Mel, Maddie en Faith met een zoetsappig glimlachje. Ze gaat zitten en pakt een broodje.

**Finn** op za feb 14, 2009 8:59 pm

Proest het net niet uit als hij ziet hoe Dermot er uit ziet.
'Waar Liz is?' Finn haalt zijn schouders op, en tilt dan Beau op om hem tot bedaren te brengen.
'Ik denk dat ze nog in bed ligt.'
Hij weet nog dat de moeder van Beau altijd moe was, tijdens haar zwangerschap, en lang in bed bleef liggen als ze er de kans voor had.
En Finn werd opgezadeld met het huishouden. XO Hij krijgt alweer de gruwels als hij nog maar aan emmers met water en dweilen denkt. Damn, wat had en heeft hij een hekel aan poetsen. >.<
Beau strekt zich ondertussen gretig uit naar Dermot met zijn armpjes en roept: 'Zwarte piet cadeautjes mee?!'
Finn proest het uit en geeft Beau dan een kleine tik tegen zijn hoofd.
Dan merkt de blonde hummel Mina op aan Bertjes been en verstomd even.
EEN INDRINGER. Beau wil de cutiepie zijn. >D (Nah, kidding xD)
'Kindje!' kirt hij en wijst hysterisch met zijn korte wijsvingertje met als doel dat zijn vader moet kijken.
'Paaaaaaps, een kindje!' >.<

**Madison** op vr feb 20, 2009 9:19 pm

Madison loopt achter Bertje en Mina aan, omdat ze Mina zo lief vind. En als ze bedenkt dat Mina niet van haar is, vind ze haar nichtje alleen maar nog liever =D. Ze hoort Beau roepen dat er een kindje is en als ze hem ziet, kijkt ze naar Mina met nog steeds de lolly in haar mond. Ze glimlacht naar Beau, loopt nog een keer naar haar jas toe en haalt er een tweede lolly uit. Ze glimlacht naar hem toe. "Wil je ook een lolly?" vraagt ze liefjes. Dat is wel zo eerlijk, toch?[

Dan pas kijkt ze naar de woonkamer toe [of waar Dermot ook is] en ziet Dermot zijn gezicht. OMG, wie had dat gedaan? Ze kan met moeite -Welke moeite? Ze doet geen eens moeite- om haar lach in te houden maar slaagt daar niet goed in. Ze laat de grap er maar in zitten. "In de keuken is vast wel een aspirientje te vinden." zegt ze met een glimlach tegen Dermot. En daar kan iedereen je onder gekliederde gezicht zien.

**Bertje** op za feb 21, 2009 5:33 pm

Bertje

Robertus kijkt glimlachend naar Beau, en geeft Mina een aai over haar bol, die zich nog steeds verlegen om zijn been geklemd heeft.
"Ga maar, lieverd," zegt hij bemoedigend, maar Mina blijft zich tegen zijn been klemmen. Hij kijkt even op als Maddie binnenkomt, en trekt een wenkbrauw op. Wil je ook een lolly?
"Ik wist het wel," zegt hij tegen Mina, die met haar grote blauwe oogjes naar hem opkijkt. "Tante Maddie zit je weer lekker vol te stouwen. Zeg maar tegen je tante dat zij de rekening van de tandmagiër krijgt."
"Tante Maddie jij krijgt reekning tandmagiër," mompelt Mina dan met ondeugend twinkelende oogjes.

Robertus werkt zich los van Mina, die zich krampachtig vast blijft houden aan zijn been.
"Kom, lieverd, even loslaten," mompelt hij. Hij geeft haar weer een aai over haar bol - ze is zo lief, hij kan het niet laten :3 - en stapt dan weg.
"Ik ga even de butler zoeken," verkondigt hij dan hardop, en hij loopt de kamer uit. Hij kijkt even vluchtig in de keuken, maar daar staat hij niet. Misschien dat hij het even in het tuinhuisje probeert.

Hij loopt de tuin in, en klopt op de deur van het huisje, dat er verschrikkelijk verlaten uitziet, met vervallen en aangevreten door motten gordijnen. Als hij klopt, zwaait de deur krakend open, en Robertus staat even met halfopen mond en opgeheven vuist voor de deur. ... Right. Hij stapt naar binnen.
"Hallo?" vraagt hij. Hij laat zijn blik over de stoffige meubels glijden en stapt wat verder naar binnen.
"Meneer? Bent u daar?" roept hij. Hij fronst, en draait zich weer om.
"Aaaah!" roept hij geschrokken. De butler staat pal voor zijn neus.

"Kan ik u helpen, meneer?" vraagt hij, naar Robertus' mening, erg kil.
"Ehh, ja..." antwoordt Robertus. "Wanneer zouden we weer naar huis kunnen vertrekken?"
"Dat is helaas niet mogelijk."
Robertus' beleefde gezicht vertrekt.
"Hoe bedoelt u?" vraagt hij, eerst verdwaasd, maar dan begint hij zich bedreigd en boos te voelen.
"Wat doet mijn dochter hier?" vraagt hij dan op een eisende toon.
"Ik moet u verzoeken om mijn huisje te verlaten."
"Geef antwoord!"
De butler trekt zijn staf, en in een reflex trekt Robertus ook de zijne, maar voor hij heeft kunnen reageren wordt hij al naar achteren geblazen en wordt de deur voor zijn neus dichtgeslagen. Uh-oh... dit is niet goed.

Hij rent naar het grote huis - dit is helemáál niet goed, hij moet alarm slaan! - en rent meteen de eetkamer in.
"Faith!" roept hij. Hij gaat naast Faith staan.
"We zitten vast," mompelt hij verbeten, zacht, zodat voorlopig alleen Faith het hoort. Hij wil niet meteen iedereen in paniek brengen. "We worden vastgehouden!"

Mina

Mina in de tussentijd staart het kleine blonde schepsel voor haar neus gebiologeerd en verlegen aan. Dat hij zo wijst en over haar roept maakt haar maar ongemakkelijk. Ze blijft sabbelen op de lolly, stilletjes naar Beau kijken. Wat een maf wezentje. Hij is ook al zo klein! En het lijkt wel alsof z'n haren wit zijn! Ze heeft nog nooit zoiets gezien! Ze blijft hem met haar grote blauwe oogjes aanstaren en durft niet veel dichterbij te komen. Aww, cute :')

**Finn** op di feb 24, 2009 7:51 pm

Beau werkt zich uit Finns armen, en sleurt gretig aan de lolly die hij heeft gekregen.
Finn daarintegen, grijpt de lolly en steekt hem in zijn broekzak.
'Daar is het nog veel te vroeg voor, jongeman.' Mompelt die en kijkt zijn zoon kort aan.
Beau doet zijn oogjes tot kleine spleetjes en kijkt zo nijdig naar zijn vader.
ME WANT LOLLY.>.<
Hij blijft even aan zijn vaders broek trekken terwijl hij jengelt om de lolly.
Als zijn vader na vijf minuten nog steeds niet reageert op zijn verdomd goede zeuractie, geeft de kleine Blondo het uiteindelijk maar op en gaat op zoek naar ander tijdverdrijf.
Even denkt hij er aan om Robertus, zijn lievelingslachtoffer van het huis, nog eens te pesten maar die is momenteel niet in de buurt. Goddammit.
Andere tijdverdrijf dan maar. *Sigh*
Dan ziet hij het kleine meisje staan, dat even groot is als hem.
A SOULMATE! YAAAAAAY.
Beau loopt nieuwsgierig op haar af, want ze heeft een lolly :O
Met lieve puppy-oogjes blijft hij voor haar staan.

**Bertje** op di feb 24, 2009 8:09 pm

Mina

Mina blijft met grote oogjes naar Beau kijken, die erg geïrriteerd lijkt te zijn met de afwezigheid van zijn lolly, en sabbelt zwijgend verder. Na een tijdje zuigt ze te hard, en trekt ze het stokje zonder lolly uit haar mond. Ze kijkt er even verbaasd aan, en dit is alineavulling, etc, en, oh well =')

Als ze haar lolly dan uiteindelijk op heeft (gnagna Beau >D) kan ze eindelijk weer praten.
"Jij kindje?" vraagt ze dan, nogal overbodig. "Jij kindje!" : D
Haar verlegen blik maakt plaats voor blijheid.
"Ikke Mina!" giechelt ze vrolijk. "WOEIIII, ikke is dood spooook!"
Ze begint wild en vrolijk rondjes te rennen.